وادياروم
ايه اي آخر يه روزي واديارمُ
كه سر زير سنگ و تخت مين مزارمُ
بيو گوشه مزارُ كل بزن سيم
ولي دونم كه وا كردن قطارمُ
سپردم تا كر بي دا بخونه
به ياد تيلت سوز تيه كالمُ
همو روزي كه وُرگشت وت زمونه
ز مو دل كندي و كردي بلالمُ
يادگاري كه نووي بدومت
بي درنگي تو بسونش از غسالمُ
اگر اومي رِسيدي سر مزارمُ
قسمت ايدم و سر پير اي غزالمُ
نزن ليكه، نكن ريته، نشيوني
يه دف نهلي به زير خاك بنالمُ
تونه قران بره او ناديوري
كه تا كافر نبينه ريته نازدارمُ
اوسو كه گل زيدن تا كِل زوني
همه رهدن نمد دَه وم نشوني
تو هم كلِ كلِ بكن تا سر مزارمُ
يواش و بي درنگ بنشين كنارمُ
يواش و بي درنگ بنشين كنارمُ
هزار حرف مند من تشني زلالمُ
نني لو نازكت سر خاك و بردَل
كه شيونمُ اِره تا روز محشر
بيو چي شير زنگل بي وي مريم
كمونت راست بالاتر ز زنگل
نكنه دسي كشي سر برد الحد
كه تا روز قيامت ايزنم لك
كه عشق مو تو همش يه رازه
يه دف كس نشنونه تشش بلازه
بيو بالا مزارمُ ناز دارمُ
كه دونم ده نمند صُور و قرارمُ
مو زندوني غمت بيدم عزيزمُ
اسير زلفلت بيدم عزيزمُ
خدا شكرت كه زيتر از تو رهدم
خدا دونس كه داغت ايبريزمُ
خدا دونس كه داغت سي مو سخته
مث دينشت و داغت ايبريزمُ
نها داغ مونه سر سينه سنگت
خدا نلشت كه از داغت بپيسمُ
اگر اومي رسيدي وا ديارمُ
قسمت ايدم و سر پير اي غزالمُ
نزن ليكه، نكن ريته ، نشيوني
يه دف نهلي به زير خاك بنالمُ
يعقوب نادري