به بهانه یکمین سالگرد پرواز مادر بزرگ مهربانم .

مادر بزرگ خوب من رفته از  اينجا

بار سفر بسته بسوي بابا

مادر بزرگ منزل نو مبارك

مادر بزرگ خداحافظ تا قيامت

تسبيح ُ و مُهر و جانمازت ، جلو آينه مونده

بوي خوش گلاي ياس سجاده آبي رنگت

 تو صحن خونه مونده. . .

هنوز دعاي سحرات تو گوشمه

چادر نماز گلدارت رو پو‌شمه

اتاقي كه صفا ازش مي‌باريد

با بودنت مهربوني دائم ازش مي‌تابيد

چند روزيه دل گير و سوت و كوره

فضاي خونه ابريُ و چشمها همه نَموره

مادر بزرگ منزل نو مبارك

مادر بزرگ خداحافظ تا قيامت. . .

آروم بگير بخواب كنار بابا

قربون اون قد بلند و موهات

با معرفت، مگه بد كرديم ماها ؟

كه شب عيد عزمتُ و جزم كردي

صدا زدي حلال كنيد بچه ها !‌!‌!

مامان بزرگ ما كه بدي نديديم

فقط شبآ عَجز و دُعا شنيديم

كه با خدا،‌،‌، خلوتت به پا بود

كار تو شب تا صبح فقط دُعا بود

اين چند سا‌له غم بدي صدات داشت!

اين چند سا‌له غم بدي صدات داشت!

ما كه مي‌دونيم، فقط برا با‌با بود . . .

راستي بگو حال با‌با چه جوره‌؟

خوب ِ ؟ خوشه ، سلا‌متِ ؟ هنوز هم صبوره ؟

بگو با‌با صبور پر درد من

سرو بلند قامت سبز رنگ من

ما دلمون براي تو لك زده

دستمون از دوري تو يخ زده

نوازش دست مادر بزرگ پنا‌همون بود

كه بخت بد اونم ديگه پر زده. . .

مامان و پسر خوب پيش هم جفت شديد

ميشه منم مابين‌تون جا بديد ؟‌؟‌؟

مامان بزرگ راستي بازم يه سئوال

چي شد تا آخر كار

مثل با‌با كه دل كند از ........

تو هم زدي بريدي از .........؟؟؟

گفتي تا زنده‌اي نياين، ببينم

با اين كار خواستي،‌،‌، ملت، عبرت بگيرن؟

خواستی بگی دنیا وفا نداره

مال و منال و ارث بی اعتباره

آخ كه چه زاري سر خاكت كردن

چه شيوني سر مزارت كردن

نصف‌ دِه هُو  فرستادن پاگشاء

انگار عروس فرستادن،‌،، برشتوك كردن

همه ديدن، عبرت گرفتن و تو هم كه راحت

پيش بابا خوابيدي تا قيامت

بگير آروم بخواب كنار با‌با

قربون اون قد بلند و موهات . . .

خدا حالا بگو تكليف ما چي؟

نگاه مظلومانه با‌با چي؟

تكليف ما با دل پر درد چيه ؟

با قلباي پر شده از درد چيه؟

جواب ..........................چی؟

یه خونه بزرگ و تنها مادرم چی ؟

چقد بگيم خدا خوبُ و رَحيمِ

هم خوبُ و هم مهربونُ كريمه

خودش مياد و انتقام ميگيره

اين مايه عبرت سايرينه

به جون هرچي مرده توي دنيا

خدا خودش از همه بدترينه

تا نكنه من كه قبول ندارم

ايشون همون ارحمُ الراحمينه . .  .

ميدوني اهل آه و ناله نيستم

خود خدا شاهده آدم نيستن

..........................................

...........................................

مامان بزرگ پا در ميوني بكن

بخدا بگو خونه تكوني بكن

يه چند تايي نجس روي زمين هست

بردارشون، بركمونهُ گل نكن

زمينُ از نحسي نجاتش بده

رو مخ ما پاره آجر ول نكن ...

"یعقوب" چته‌؟ مگه سرت خورده سنگ ؟

اينقد با اين خدا تو كل كل نكن

خدا خودش بر همه چي معينه

يه فرصتي ميده ، بعدم خودش ميچينه

تو فكر آخر الامر خودت باش

بابا الان اون بالا پيش خداست

مادر بزرگ منزل نو مبارك

مادر بزرگ خداحافظ تا قيامت

بگير آروم بخواب كنار با‌با

قربون اون قد بلند و موهات .

 نادری/ ۱۷/۱/۹۲