وقتی تمام مرثیه ها سروده شد
وقتی تمام مرثیه ها سروده شد
بی شک, تمام بنفشه
از خاک تو آرمیده میشود
چراکه به یقین تو
وارث تمام مهربانی
و همسایه با نسیم بودی
بنفشه خوی,, بی ریا و دوست داشتنی من
دلم برای لحظه لحظه های تو
سخت دلتنگ شده
تو رفتی و تمام بنفشه ها قامت خمیده اند
تو رفتی و مهربانی از شهرمان رخت بسته است
تو رفتی و مهربانی ات
یک آن در آب رخ کشید
و تمام ابرهای آسمان
به یاد بود تو
به باران شکوفه نشسته است .
نادری
+ نوشته شده در شنبه پانزدهم آبان ۱۳۹۵ ساعت 13:12 توسط یعقوب نادری
|